Szukaj

Moja Macedonia

Macedonia widziana oczyma Macedończyka mieszkającego w Polsce od prawie 30 lat

Prawosławne święto Zaśnięcia Bogurodzicy

 

W prawosławiu południowym bardzo istotna jest obrzędowość związana z wielkimi świętami i świętymi. W dniu 28 sierpnia przypada tzw. Uspenie na Bogorodica (Zaśnięcie Bogurodzicy), popularnie zwanej Golema Bogorodica (Wielka Bogurodzica). Z tym świętem w Macedonii związany jest obrzęd, który odbywa się w dwóch miejscowościach w Macedonii – w Berovie na wschodnie kraju oraz w Jablanicy – rytuał, który naśladuje kulturę pogańską, ponieważ wierni składają ofiarę ku czci Bogurodzicy, czyli tzw. Kurban. Pomimo tego, iż nie jest to rytuał chrześcijański, z tego względu, że zabijanie zwierząt nie jest dozwolone, niektórzy hierarchowie cerkiewni zezwalają na przeprowadzenie tych obrzędów z tej przyczyny, iż czasami tradycja ludowa na Bałkanach jest ważniejsza od przestrzegania kanonów. Należy podkreślić, iż południowe chrześcijaństwo zawiera w sobie taką cechę, iż w pewnych dziedzinach kulturowych trudno zaznaczyć granicę pomiędzy ludowym a oficjalnym chrześcijaństwem. O zjawisku dwuwiary szczegółowo napisane jest w zakładce https://mojamacedonia.wordpress.com/2016/04/17/o-prawoslawnych-obchodach-wielkanocnych-w-macedonii/.

Warto również zaznaczyć, iż ten rytuał często spotyka się wśród wyznawców islamu, co świadczy o istnieniu wspólnego procesu kulturowego, który na relacji chrześcijaństwo prawosławne – islam od wieków odbywa się na terytorium Europy Południowo-Wschodniej.
Więcej o obchodzeniu Kurbanu w zakładce Turystyka i Berovo – kurban.

 

Reklamy

Nasze sery otrzymały pierwszą nagrodę w konkursie serów regionalnych

DSCN8189 Konkurs DSCN8219Maria Sawczyn-Stamatoska zwyciężyła w konkursie serów regionalnych zorganizowanym podczas Ogólnopolskiego festiwalu dobrych smaków w Poznaniu, który odbywa się w dniach od 12-15 sierpnia b.r. Tak jak i rok temu, startowaliśmy z naszym produktem markowym Pniewski Ser Piwny i o ile rok temu otrzymaliśmy wyróżnienie, tym razem nasz ser przekonał wszystkich jurorów i otrzymał pierwszą nagrodę.
Więcej o naszych serach można przeczytać, a także zobaczyć zdjęcia, na naszym profilu na Facebook’u:

https://www.facebook.com/SeryMery-215226485525250/

Zapraszamy do obejrzenia!

 

Prawosławne obchody Wielkanocne w Macedonii

W prawosławiu w Macedonii, jak i w innych krajach bałkańskich, gdzie ono dominuje (Serbia, Bułgaria, Grecja) wiosenny cykl świąteczny jest okresem pod znakiem Wielkanocy (mac. Veligden albo Voskresenie Hristovo), święto w prawosławiu najbardziej uroczyste, „święto nad świętami” i jest to dzień radości, zabawy i życzliwości między ludźmi. Po serbsku Wielkanoc nazywa się Uskrs, po bułgarsku Velikden, po grecku Πάσχα. Macedońska i bułgarska nazwa wywodzi się z specyficznego semiotycznego ujmowania wyrazu Veligden, co w tłumaczeniu na polski oznacza „Wielki Dzień”. Póki w kulturze zachodnio-słowiańskich chrześcijan w zasadzie mamy do czynienia z Wielką Nocą, to w prawosławnej tradycji widzimy, że na południu Słowiańszczyzny mamy podkreślenie znaczenia Dnia, gdy Chrystus zmartwychwstał i jego zwycięstwo nad śmiercią jest najistotniejszym elementem w liturgiach prawosławnych. Jest coś jeszcze, a mianowicie fakt, iż w praktyce święto to w Macedonii obchodzi się niezwykle hucznie, gdy jak w dawnych czasach chrześcijanie kładli nacisk na „jasność tego Dnia, kiedy Jezus się po śmierci na nowo narodził”, jak często na Bałkanach mawiają starzy. Stąd i znane od dawna macedońskie przysłowie „Ne e sekoj den Veligden” (pol. Nie każdy dzień jest Wielkim Dniem), którego używa się, gdy w życiu codziennym kończy się pewna udana ciągłość lub szereg pozytywnych zdarzeń, przybiera jeszcze bardziej na znaczeniu. Ludowa tradycja w Macedonii wskazuje nam, iż roczny cykl obyczajów świątecznych odpowiada cyklowi życiowemu, czyli „wszystko porusza się w zamkniętym kręgu: człowiek (natura lub dusza w ujęciu prawosławnego) rodzi się, trwa, żyje, umiera i ponownie odradza”. Legendy nawet opowiadają, że Božik (Boże Narodzenie) i Veligden (Wielkanoc) to przecież dwaj bracia, gdzie Božik to starszy, dobroduszny i sprawny gospodarz, a Veligden to młodszy, dumny z samego siebie i pięknie wystrojony brat. Continue reading „Prawosławne obchody Wielkanocne w Macedonii”

O winach macedońskich i szlakach winiarskich w Macedonii

Artykuł opublikowany w tomie „Współczesne problemy w turystyce rekreacyjne”, red. Roman D. Tauber, Ewa Mucha-Szajek, Poznań 2015, s. 289-297.

 

Zdravko Stamatoski

TURYSTYKA KULTUROWA W REPUBLICE MACEDONII W ŚWIETLE SZLAKÓW WINIARSKICH

 

Położenie geograficzne Macedonii

Krajobraz Macedonii wyznaczony jest głównie przez góry i wyżyny, na terenie całego kraju rozprzestrzeniają są liczne pasma górskie, z których najdłuższe to Šar Planina na zachodnich krańcach kraju. Między pasmami leżą także liczne i duże kotliny, takie jak Ovče Pole i Kočansko Pole nad rzeką Bregalnicą w centralnej części wschodniej Macedonii, zatem Prilepsko Pole w dolinie Crnej Reki w centralnej części zachodniej Macedonii, następnie kotlina Polog w dolinie górnego Vardaru na północnym zachodzie oraz doliny wzdłuż większych rzek – Vardaru, Strumy i Drimu. Z tych trzech rzek największą, najdłuższą i przede wszystkim najbardziej rozpoznawalną rzeką jest Vardar (320 km długości) przecinający Macedonię na dwie prawie równe części niczym Wisła Polskę. Terytorium Macedonii nawadniają również rzeki Drim i Strumica. Rzeki Vardar i Strumica należą do zlewiska Morza Egejskiego, a Drim do zlewiska Morza Adriatyckiego.

Również warto nadmienić, iż w świadomości historycznej, kulturowej i etnicznej, Macedonia dzieli się na trzy większe obszary geograficzne, w tym wyżej opisana Macedonia Vardarska, czyli obecna Republika Macedonii, zatem Macedonia Pirińska, obszar w zachodniej Bułgarii graniczący z obecną Republiką Macedonii i region najbardziej newralgiczny przede wszystkim pod kątem etnicznym i historycznym – Macedonia Egejska, wchodząca dziś w skład Republiki Grecji[1]. Continue reading „O winach macedońskich i szlakach winiarskich w Macedonii”

Serowarstwo jako pasja

Serowarstwo jest pasją i sztuką, która w rodzinie Pani Marii była przekazywana z pokolenia na pokolenie. Obserwowanie babci, a później mamy robiącej sery było jej ulubionym zajęciem, a także impulsem, który spowodował, że już jako kilkunastoletnia dziewczyna samodzielnie wykonywała pierwsze proste sery twarogowe. Ciekawość, chęć tworzenia coraz to trudniejszych technologicznie serów  i rozwijania swoich umiejętności sprawiła, że ukończyła ona w Lidzbarku Warmińskim profesjonalny kurs dla serowarów rzemieślniczych, a także kilkukrotnie uczestniczyła w praktykach serowarskich m.in. na Bałkanach, poznając techniki wyrobu serów regionalnych. Continue reading „Serowarstwo jako pasja”

Odbyły się Dni kultury macedońskiej w Białymstoku

W dniach 4 i 5 grudnia 2015 r. w stolicy Podlasia odbyły się ciekawe Dni kultury macedońskiej. Uroczystości były organizowane przez Operę i Filharmonię Podlaską, Ambasadę Republiki Macedonii w Warszawie oraz przez Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego w Białymstoku. Continue reading „Odbyły się Dni kultury macedońskiej w Białymstoku”

Świetny artykuł o Macedonii

http://merwinski.pl/podroze/ochryda_miejsce_inne.html

 

Macedońska kuchnia w Warszawie

Macedońska kuchnia w Warszawie przy ulicy Arkuszowej 42. Pece Todorovski jest Macedończykiem, który jest właścicielem popularnej kawiarenki z pysznymi macedońskimi potrawami, a więcej informacji znajdą Państwo na Facebook’u:

https://www.facebook.com/PodParasolami/?hc_ref=ARRLlSWY_u0rZpodJGiy0a1VEPvZSvgm8UbiDQ8s_wLM0MGdWK_eWyInbXxmnjlQkKk&fref=nf

 

Film dokumentalny o jednym z najbardziej znanych Macedończyków w Polsce

Mito

Podczas wojny domowej w Grecji w latach 1948-1950 z terenów greckiej Macedonii wywieziono ok. 28 tysięcy dzieci, z czego do Polski trafiło ich 3500, w tym 1750 macedońskiego pochodzenia. Początkowo miały one przebywać poza granicami kraju tylko na czas trwania konfliktu, jednak po zakończeniu wojny rząd Grecji zakazał dzieciom powrotu do domu. Jednym z nich był Mito Klawczow, któremu nigdy nie udało się wrócić do ojczyzny. Jego syn Petro wyrusza więc w podróż tropem ojcowskich korzeni i jego utraconej przed laty tożsamości.

Reżyseria: Petro Aleksowski
Scenariusz: Petro Aleksowski
Zdjęcia: Petro Aleksowski, Katarzyna Nowicka-Mandes
Muzyka: Synthesis, Cista Okolina
Dźwięk: Petro Aleksowski, Wojciech Cwyk, Paweł Mazurczak
Montaż: Mirosław Szewczyk
Produkcja: Barbara Aleksowska, Petro Aleksowski

Rok: 2013

Film został zaprezentowany podczas tegorocznego Krakowskiego Festiwalu Filmowego.

 

Źródło: http://www.krakowfilmfestival.pl/pl/filmy/wszystkie/4348/macedonczyk

Blog na WordPress.com.

Up ↑